Two Birds in Love
Υάκινθος
Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2015
Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου 2015
Φθινόπωρο
Οι εκπληκτικές μεταμορφώσεις της φύσης το φθινόπωρο!
1. Τσαγερί Tu Hwnt I’r Bont, Llanrwst, Βόρεια Ουαλία
2. Γέφυρα Gapstow, Νέα Υόρκη, ΗΠΑ
3. Δέντρα στην Ιαπωνία
4. Πρόσοψη κτηρίου
5. Δάσος σε λίμνη, Πολωνία
6. Poet’s Walk, Central Park, Νέα Υόρκη, ΗΠΑ
7. Hitachi Seaside Park, Ιαπωνία
8. Glenfinnan Viaduct, Σκοτία
9. Νησί σε λίμνη, Πολωνία
10. Capitol Creek Valley
11. Κάστρο Kilchurn, Σκωτία
12. Grand Island East Channel Light House, Μίσιγκαν, ΗΠΑ
Παρασκευή 25 Σεπτεμβρίου 2015
Κόκκοι χρυσού
[...] Όταν ο αδελφός σου αμαρτάνη κατά σού καθ' οιονδήποτε τρόπον - πχ., αν σε κακολογή,ή μεταφέρει με πρόθεσιν κακήν τους λόγους σου, διαστρέφων αυτούς, εις ένα άλλον ή σε συκοφαντή -μή οργίζεσαι κατ' αυτού, αλλά προσπάθει να εύρης εντός αυτού τας καλάς εκείνας ιδιότητας, αι οποίαι αναμφιβόλως υπάρχουν εις κάθε άνθρωπον, και αυτάς με αγάπην εξέταζε, περιφρόνει δε κατά σού συκοφαντίας ως σκευωρίαν αναξίαν προσοχής, και ως αυταπάτην του Διαβόλου. Οι χρυσωρύχοι προσέχουν όχι εις την ποσότητα της άμμου και της ακαθαρσίας η οποία υπάρχει εις την κόνιν του χρυσού, αλλά μόνον τους κόκκους του χρυσού' και μολονότι είναι ολίγοι, εκτιμούν την μικράν αυτήν ποσότητα και την αποχωρίζουν από σωρούς ολοκλήρους αχρήστου άμμου.
Ο Θεός ενεργεί εφ' ημών κατά παρόμοιον τρόπον, καθαίρων ημάς με μεγάλην μακροθυμίαν.
Κάθε πρόσωπον το οποίον κάμνει κακόν, ή ικανοποιεί πάθος, αρκετά τιμωρείται με το κακόν που κάμνει, με το πάθος που υπηρετεί, κυρίως όμως με το ότι απομακρύνεται από τον Θεόν, και ο Θεός απομακρύνεται απ' αυτού. Θα ήτο, λοιπόν, μωρία και απανθρωπία να οργίζεται κανείς κατά τοιούτου ανθρώπου' θα ήτο το ίδιον ωσάν να εβύθιζε κανείς εις το νερό άνθρωπον που πνίγεται, ή να σπρώξη εις την φωτιάν πρόσωπον που ήδη κατατρώγεται από τας φλόγας. Πρός τόν τοιούτον, που ομοιάζει τον κινδυνεύοντα να καταστραφή άνθρωπον, οφείλομεν να δείξωμεν διπλήν αγάπην και να προσευχώμεθα με ζέσιν πρός τον Θεόν υπέρ αυτού' ας μη επικρίνωμεν αυτόν και ας μη χαίρωμεν δια την δυστυχίαν του. [...]
Από το βιβλίο "Η εν Χριστώ Ζωή"
του Αγίου Πατρός ημών Ιωάννου της Κρονστάνδης
Υάκινθος
Πέμπτη 24 Σεπτεμβρίου 2015
" Αόρατος "
Προσπάθησε, δηλαδή, με κάθε τρόπο να μένεις αφανής. Να περνάς όσο πιο πολύ μπορείς απαρατήρητος.Να το έχεις αυτό σαν ένα κανόνα πάντοτε. Μη μιλάς για τον εαυτό σου, πώς κοιμήθηκες, τι ονειρεύτηκες, τι σου συνέβη. Μη λες τη γνώμη σου ευκαίρως ακαίρως χωρίς να ρωτηθείς. Μην κάνεις λόγο για τις ανάγκες σου και τις υποθέσεις σου. Όταν διαρκώς μιλάς γι’αυτά, τρέφεις απλούστατα τον ναρκισσισμό σου με την αυτοαπασχόλησή σου.
Μάθε να γίνεσαι αόρατος!
Απόσπασμα απ΄το βιβλίο του Τ.Κολλιάντερ
“Ο δρόμος των ασκητών”, εκδ. Ακρίτας
http://blogspotcom-asma.blogspot.com
Σχόλιο: Invisible... "Αόρατος;;"....η άλλη πλευρά ενός "άλλου" δρόμου και μιάς άλλης "σιωπής" που πονάει, που κραυγάζει, που ικετεύει: "Βοήθησέ με! ..." Υάκινθος
Μάθε να γίνεσαι αόρατος!
Απόσπασμα απ΄το βιβλίο του Τ.Κολλιάντερ
“Ο δρόμος των ασκητών”, εκδ. Ακρίτας
http://blogspotcom-asma.blogspot.com
Σχόλιο: Invisible... "Αόρατος;;"....η άλλη πλευρά ενός "άλλου" δρόμου και μιάς άλλης "σιωπής" που πονάει, που κραυγάζει, που ικετεύει: "Βοήθησέ με! ..." Υάκινθος
Τετάρτη 23 Σεπτεμβρίου 2015
" Ειρηνική θέρμη "
Του Άγίου Πατρός ημών Διαδόχου Φωτικής
Από "Τα 100 πρακτικά κεφάλαια" (κεφάλαια 51-75)
74. Όταν η ψυχή γνωρίσει καλά τον εαυτό της, τότε πηγάζει μια θερμότητα αγάπης του Θεού. Γιατί, επειδή δεν συγχύζεται από τις μέριμνες του βίου, γεννά μέσα της κάποιο θείο έρωτα για την ειρήνη, που ζητά τον Θεό της ειρήνης. Αλλά η διάθεση αυτή γρήγορα διασκορπίζεται, ή γιατί οι αισθήσεις παρασύρουν τη μνήμη του Θεού, ή επειδή η φύση εξαντλεί γρήγορα το δικό της αγαθό, λόγω πνευματικής πενίας. Γι' αυτό και οι σοφοί των Ελλήνων, εκείνο που νόμιζαν ότι κατορθώνουν με την εγκράτεια, δεν το είχαν όπως έπρεπε, επειδή ο νους τους δεν δεχόταν την ενέργεια της παντοτινής και αληθινής σοφίας του Θεού. Η θέρμη όμως που προξενείται στην καρδιά από το Άγιο Πνεύμα, είναι ειρηνική και συνεχής και προσκαλεί όλα τα μέρη της ψυχής στον πόθο του Θεού. Ούτε ανεμίζεται έξω από την καρδιά, αλλά μέσω της καρδιάς ευφραίνει ολόκληρο τον άνθρωπο με απέραντη αγάπη και χαρά. Πρέπει λοιπόν, αφού κατανοήσομε την φυσική θέρμη της ψυχής μας, να φτάσομε σ' αυτή τη θέρμη του Αγίου Πνεύματος. Γιατί η φυσική αγάπη αποτελεί γνώρισμα της φύσεως που είναι υγιής λόγω της εγκράτειας· δεν μπορεί όμως αυτή να οδηγήσει το νου στην απάθεια, όπως η πνευματική αγάπη.
πηγή: Φιλοκαλία των Ιερών Νηπτικών, μεταφρ. Αντώνιος Γαλίτης, εκδ. Το περιβόλι της Παναγίας, 1986, α΄τόμος, σελ. 299-309
πηγή : Ομολογία Πίστεως
Δευτέρα 21 Σεπτεμβρίου 2015
ΗΛΙΘΙΟΙ ΙΔΙΩΤΕΣ ....
Τρίτη, 19 Ιουνίου 2012
'Οταν
κάποιος ρώτησε τον Βασιλιά της Σπάρτης Δημάρατο, γιατί οι Σπαρτιάτες θεωρούν
άτιμους αυτούς που πετούν την ασπίδα τους και όχι αυτούς που πετούν τις
περικεφαλαίες και τους θώρακες, αυτός απάντησε: "Γιατί τις περικεφαλαίες και τους θώρακες τους φορούν για δική τους προστασία, ενώ την ασπίδα την κρατούν για να υπερασπίσουν την από κοινού παράταξη."
Η λέξη
"idiot" που στα αγγλικά
σημαίνει "ηλίθιος", χαρακτηρίζει όπως και στην Ελληνική τα άτομα χαμηλού
νοητικού επιπέδου και προέρχεται από την Ελληνική λέξη Ιδιώτης.
Η λέξη "ιδιώτης" προέρχεται από τη λέξη "ίδιος" που σήμαινε στην αρχαιότητα ότι και σήμερα. Στα λατινικά μεταφέρθηκε ως "idiota" και αρχικά σήμαινε "μέσος άνθρωπος" ενώ αργότερα "αμόρφωτος, απαίδευτος άνθρωπος". Την ίδια σημασία (του αμόρφωτου ανθρώπου) είχε η λέξη αρχικά και στην Αγγλική γλώσσα, ενώ σήμερα σημαίνει απλώς ηλίθιος, δηλαδή άτομο πολύ χαμηλού νοητικού επιπέδου ενώ η ηλιθιότητα (idiocy) χαρακτηρίζει το προσόν του ηλίθιου δηλαδή τη μεγάλη βλακεία.
Ο Αριστοτέλης στα πολιτικά του χρησιμοποίησε τoν όρο "ιδιωτικός" για να περιγράψει τις προσωπικές υποθέσεις των πολιτών σε αντιδιαστολή με τον όρο "πολιτικός" που χρησιμοποίησε για να περιγράψει τις δημόσιες υποθέσεις (του δήμου, αυτό που ονομάζουμε σήμερα "τα κοινά").
Στην αρχαία Αθήνα σημαντικότερη αποστολή της πολιτείας ήταν η μετατροπή των ιδιωτών (των εγωκεντρικών ατόμων που ασχολούνταν με τις προσωπικές τους υποθέσεις) σε πολίτες (σε άτομα που ασχολούνται και συμμετέχουν στα κοινά). Θεωρούσαν ότι η ιδιότητα του ιδιώτη είναι μια φυσική ιδιότητα την οποία διαθέτουν όλοι οι άνθρωποι από τη φύση τους, ενώ η ιδιότητα του πολίτη είναι επίκτητο χαρακτηριστικό που διαμορφώνεται μέσω της παιδείας που παρέχει η πολιτεία. Συνεπώς το άτομο που παρέμενε "ιδιώτης" ήταν άτομο απαίδευτο και αμόρφωτο, αφού δεν είχε εκπαιδευτεί επαρκώς στην ενασχόληση με τα κοινά.
Σήμερα, το έργο της μετατροπής των "ιδιωτών" σε "πολίτες" μάλλον δε θεωρείται τόσο σημαντικό όσο στην αρχαιότητα. Στα σχολεία τα παιδιά μας, διδάσκονται οποιαδήποτε άλλη ανοησία, εκτός από το πως να γίνουν σωστοί και ωφέλιμοι για την κοινωνία πολίτες. Στα σχολικά προγράμματα, έχουν ενταχθεί μαθήματα όπως η "οικιακή οικονομία" που μαθαίνει στα παιδιά πως να τακτοποιούν τα του οίκου τους (τα ιδιωτικά τους θέματα), και έχουν εξαιρεθεί μαθήματα όπως η "πολιτική οικονομία", ή η "πολιτική αγωγή" ή οποιοδήποτε άλλο μάθημα θα μετέτρεπε τους μαθητές σε ενεργούς πολίτες. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι σε καμία τάξη της δωδεκαετούς εκπαίδευσης των παιδιών μας δε διδάσκονται έργα των αρχαίων μας φιλοσόφων. Μια απλή ανάγνωση και ένας μικρός σχολιασμός των πολιτικών του Αριστοτέλη, θα ανέβαζε το επίπεδο πολιτικής μας παιδείας κατακόρυφα σε σχέση με το σημερινό. Αντί αυτού, η νεολαία μας εκπαιδεύεται πολιτικά ψηφίζοντας για την εκλογή του δεκαπενταμελούς συμβουλίου της τάξης και του σχολείου με διαδικασίες παρόμοιες με αυτές των εκλογών, ενώ μετά τις εκλογές, κανείς δεν ασχολείται με τα "κοινά" της τάξης ή του σχολείου, παρά μόνο αν δημιουργηθεί πρόβλημα στην ομαλή διοργάνωση της πενθήμερης εκδρομής.
Η κατάσταση αυτή, έχει σαν αποτέλεσμα την παραγωγή "απαίδευτων" πολιτών, που φροντίζουν μόνο το ιδιωτικό τους συμφέρον, των οποίων η συμμετοχή στα κοινά περιορίζεται στην άσκηση του δικαιώματος ψήφου και οι οποίοι ακόμα και όταν ψηφίζουν, το κάνουν με γνώμονα το ιδιωτικό τους συμφέρον και όχι το κοινό. Και φυσικά, τέτοιοι πολίτες αδυνατούν να αντιληφθούν ότι το ωφέλιμο για την κοινωνία είναι ωφέλιμο και για τους ίδιους (αφού κι αυτοί οι ίδιοι είναι μέλη της κοινωνίας), αδυνατούν να δούν την προσωπική και οικογενειακή ευημερία τους στα πλαίσια μιας ευημερούσας κοινωνίας και επιδίδονται σε αυτό που η φύση τους προστάζει, το άνευ όρων κυνήγι επιβίωσης και επιβολής εξουσίας όπου όλα επιτρέπονται.
Η συμπεριφορά αυτή, όπως έλεγε και ο Αριστοτέλης, ταιριάζει σε ζώα μάλλον παρά σε ανθρώπους.
Στη ζούγκλα, ο φοροφυγάς και ο κλέφτης γίνονται "μάγκες" με βίλες και ακριβά αυτοκίνητα, ενώ τα υπόλοιπα "κορόιδα" που δεν έχουν τα "κότσια" να κάνουν "μαγκιές", αλλά τόσα χρόνια πλήρωναν φόρους και εισφορές τώρα χάνουν το σπίτι και την περιουσία τους.
Η κοινωνία διαλύεται και κανείς δεν επαναστατεί. Οχι τουλάχιστον μέχρι ο δικαστικός επιμελητής να χτυπήσει τη "δική μας" πόρτα για να κατασχέσει το "δικό μας" σπίτι. Μέχρι τότε, μπορούμε να ελπίζουμε. Οτι η συμφορά δε θα χτυπήσει το δικό μας σπίτι. Οτι τα πράγματα θα πάνε καλύτερα. Από μόνα τους. Η ότι κάποιος άλλος θα τα φτιάξει για εμάς. Ελπίζουμε ότι "εμείς" θα επιβιώσουμε, ακόμα κι αν χρειαστεί να πεθάνουν όλοι οι υπόλοιποι. Γιατί "εμείς" έχουμε καλό κράνος και θώρακα που αντέχουν στα χτυπήματα. Και μόνον αν δεν έρθουν έτσι τα πράγματα θα επαναστατήσουμε. Και τότε, θα επαναστατήσουμε για την "εργατική τάξη", για τα "ταξικά μας αδέρφια" και για οτιδήποτε άλλο εκτός από την διάλυση της κοινωνίας μας.
Και αυτό, γιατί όλοι μας πετάξαμε τις ασπίδες, φορέσαμε τις περικεφαλαίες και τους θώρακες, κρυφτήκαμε στα σκοτεινά και κανείς μας δε σκέφτεται ότι αν παραταχθούμε ενωμένοι σε φάλαγγα και πολεμήσουμε τον κοινό εχθρό όλοι μαζί, μπορούμε να νικήσουμε.
Κι όλα αυτά επειδή είμαστε ηλίθιοι ιδιώτες.
ΘΑΛΑΜΟΦΥΛΑΚΑΣ
Η λέξη "ιδιώτης" προέρχεται από τη λέξη "ίδιος" που σήμαινε στην αρχαιότητα ότι και σήμερα. Στα λατινικά μεταφέρθηκε ως "idiota" και αρχικά σήμαινε "μέσος άνθρωπος" ενώ αργότερα "αμόρφωτος, απαίδευτος άνθρωπος". Την ίδια σημασία (του αμόρφωτου ανθρώπου) είχε η λέξη αρχικά και στην Αγγλική γλώσσα, ενώ σήμερα σημαίνει απλώς ηλίθιος, δηλαδή άτομο πολύ χαμηλού νοητικού επιπέδου ενώ η ηλιθιότητα (idiocy) χαρακτηρίζει το προσόν του ηλίθιου δηλαδή τη μεγάλη βλακεία.
Ο Αριστοτέλης στα πολιτικά του χρησιμοποίησε τoν όρο "ιδιωτικός" για να περιγράψει τις προσωπικές υποθέσεις των πολιτών σε αντιδιαστολή με τον όρο "πολιτικός" που χρησιμοποίησε για να περιγράψει τις δημόσιες υποθέσεις (του δήμου, αυτό που ονομάζουμε σήμερα "τα κοινά").
Στην αρχαία Αθήνα σημαντικότερη αποστολή της πολιτείας ήταν η μετατροπή των ιδιωτών (των εγωκεντρικών ατόμων που ασχολούνταν με τις προσωπικές τους υποθέσεις) σε πολίτες (σε άτομα που ασχολούνται και συμμετέχουν στα κοινά). Θεωρούσαν ότι η ιδιότητα του ιδιώτη είναι μια φυσική ιδιότητα την οποία διαθέτουν όλοι οι άνθρωποι από τη φύση τους, ενώ η ιδιότητα του πολίτη είναι επίκτητο χαρακτηριστικό που διαμορφώνεται μέσω της παιδείας που παρέχει η πολιτεία. Συνεπώς το άτομο που παρέμενε "ιδιώτης" ήταν άτομο απαίδευτο και αμόρφωτο, αφού δεν είχε εκπαιδευτεί επαρκώς στην ενασχόληση με τα κοινά.
Σήμερα, το έργο της μετατροπής των "ιδιωτών" σε "πολίτες" μάλλον δε θεωρείται τόσο σημαντικό όσο στην αρχαιότητα. Στα σχολεία τα παιδιά μας, διδάσκονται οποιαδήποτε άλλη ανοησία, εκτός από το πως να γίνουν σωστοί και ωφέλιμοι για την κοινωνία πολίτες. Στα σχολικά προγράμματα, έχουν ενταχθεί μαθήματα όπως η "οικιακή οικονομία" που μαθαίνει στα παιδιά πως να τακτοποιούν τα του οίκου τους (τα ιδιωτικά τους θέματα), και έχουν εξαιρεθεί μαθήματα όπως η "πολιτική οικονομία", ή η "πολιτική αγωγή" ή οποιοδήποτε άλλο μάθημα θα μετέτρεπε τους μαθητές σε ενεργούς πολίτες. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι σε καμία τάξη της δωδεκαετούς εκπαίδευσης των παιδιών μας δε διδάσκονται έργα των αρχαίων μας φιλοσόφων. Μια απλή ανάγνωση και ένας μικρός σχολιασμός των πολιτικών του Αριστοτέλη, θα ανέβαζε το επίπεδο πολιτικής μας παιδείας κατακόρυφα σε σχέση με το σημερινό. Αντί αυτού, η νεολαία μας εκπαιδεύεται πολιτικά ψηφίζοντας για την εκλογή του δεκαπενταμελούς συμβουλίου της τάξης και του σχολείου με διαδικασίες παρόμοιες με αυτές των εκλογών, ενώ μετά τις εκλογές, κανείς δεν ασχολείται με τα "κοινά" της τάξης ή του σχολείου, παρά μόνο αν δημιουργηθεί πρόβλημα στην ομαλή διοργάνωση της πενθήμερης εκδρομής.
Η κατάσταση αυτή, έχει σαν αποτέλεσμα την παραγωγή "απαίδευτων" πολιτών, που φροντίζουν μόνο το ιδιωτικό τους συμφέρον, των οποίων η συμμετοχή στα κοινά περιορίζεται στην άσκηση του δικαιώματος ψήφου και οι οποίοι ακόμα και όταν ψηφίζουν, το κάνουν με γνώμονα το ιδιωτικό τους συμφέρον και όχι το κοινό. Και φυσικά, τέτοιοι πολίτες αδυνατούν να αντιληφθούν ότι το ωφέλιμο για την κοινωνία είναι ωφέλιμο και για τους ίδιους (αφού κι αυτοί οι ίδιοι είναι μέλη της κοινωνίας), αδυνατούν να δούν την προσωπική και οικογενειακή ευημερία τους στα πλαίσια μιας ευημερούσας κοινωνίας και επιδίδονται σε αυτό που η φύση τους προστάζει, το άνευ όρων κυνήγι επιβίωσης και επιβολής εξουσίας όπου όλα επιτρέπονται.
Η συμπεριφορά αυτή, όπως έλεγε και ο Αριστοτέλης, ταιριάζει σε ζώα μάλλον παρά σε ανθρώπους.
Στη ζούγκλα, ο φοροφυγάς και ο κλέφτης γίνονται "μάγκες" με βίλες και ακριβά αυτοκίνητα, ενώ τα υπόλοιπα "κορόιδα" που δεν έχουν τα "κότσια" να κάνουν "μαγκιές", αλλά τόσα χρόνια πλήρωναν φόρους και εισφορές τώρα χάνουν το σπίτι και την περιουσία τους.
Η κοινωνία διαλύεται και κανείς δεν επαναστατεί. Οχι τουλάχιστον μέχρι ο δικαστικός επιμελητής να χτυπήσει τη "δική μας" πόρτα για να κατασχέσει το "δικό μας" σπίτι. Μέχρι τότε, μπορούμε να ελπίζουμε. Οτι η συμφορά δε θα χτυπήσει το δικό μας σπίτι. Οτι τα πράγματα θα πάνε καλύτερα. Από μόνα τους. Η ότι κάποιος άλλος θα τα φτιάξει για εμάς. Ελπίζουμε ότι "εμείς" θα επιβιώσουμε, ακόμα κι αν χρειαστεί να πεθάνουν όλοι οι υπόλοιποι. Γιατί "εμείς" έχουμε καλό κράνος και θώρακα που αντέχουν στα χτυπήματα. Και μόνον αν δεν έρθουν έτσι τα πράγματα θα επαναστατήσουμε. Και τότε, θα επαναστατήσουμε για την "εργατική τάξη", για τα "ταξικά μας αδέρφια" και για οτιδήποτε άλλο εκτός από την διάλυση της κοινωνίας μας.
Και αυτό, γιατί όλοι μας πετάξαμε τις ασπίδες, φορέσαμε τις περικεφαλαίες και τους θώρακες, κρυφτήκαμε στα σκοτεινά και κανείς μας δε σκέφτεται ότι αν παραταχθούμε ενωμένοι σε φάλαγγα και πολεμήσουμε τον κοινό εχθρό όλοι μαζί, μπορούμε να νικήσουμε.
Κι όλα αυτά επειδή είμαστε ηλίθιοι ιδιώτες.
ΘΑΛΑΜΟΦΥΛΑΚΑΣ
Σχόλιο: Ανάρτηση του 2012! κι όμως απόλυτα επίκαιρη! Δεν θα μπορούσαμε να περιγράψουμε καλύτερα την πολιτική επικαιρότητα αλλά και κοινωνική κατάσταση σήμερα στην Ελλάδα μας. Υάκινθος
Σάββατο 19 Σεπτεμβρίου 2015
Ελεημοσύνη
[...] Διότι τα πράγματα και τα χρήσιμα αντικείμενα που υπάρχουν στον κόσμο είναι κοινά για όλους, όπως ακριβώς το φώς και αυτός ο αέρας τον οποίο αναπνέουμε, και όπως και αυτή η βοσκή για τα άλογα ζώα στις πεδιάδες και στα βουνά. Τα πάντα είναι σε όλους κοινά ως προς την χρήση της απολαύσεως, αλλ' ως προς την κυριότητα δεν ανήκουν σε κανέναν. 'Ομως η πλεονεξία, αφού εισήλθε ως τύραννος στην ζωή, μοίρασε εδώ και εκεί αυτά που δόθηκαν από κοινού σε όλους από τον Δεσπότη δια των δούλων και υπηρετών της' αφού τα περιέφραξε με φραγμούς και τα σφάλισε με πύργους, με μοχλούς και θύρες, αποστέρησε όλους τους άλλους ανθρώπους από την απόλαυση των αγαθών του Δεσπότη, λέγοντας η αδιάντροπη ότι αυτή είναι κυρία αυτών και ισχυριζόμενη ότι δεν αδικεί κανέναν απολύτως. Οι υπηρέτες όμως και δούλοι αυτής της τυράννου, διαδοχικά με την σειρά του ο καθένας όχι μόνον δεν γίνεται κύριος των υπαρχόντων και των χρημάτων, αλλά γίνεται πονηρός δούλος και φύλακας. Πώς λοιπόν, εάν βγάλουν μερικά από αυτά τα χρήματα, ή και όλα, και, είτε από φόβο των απειλουμένων τιμωριών είτε από ελπίδα ότι θ' ανταμειφθούν εκατονταπλάσια είτε επειδή συγκινήθηκαν από τις συμφορές των ανθρώπων, τα δώσουν στους έως τότε καταφρονημένους μέσα στη στενοχώρια και τη στέρηση, θα θεωρηθούν ελεήμονες, διότι τάχα έθρεψαν τον Χριστό ή έκαναν έργο άξιο αμοιβής; Με κανένα τρόπο, αλλά, όπως λέγω εγώ, χρεωστούν και μετάνοια μέχρι θανάτου, διότι κατείχαν για πολλά χρόνια αυτά τα αγαθά και αποστέρησαν τους αδελφούς τους από τη χρήση αυτών[...]
Από τον Κατηχητικό Λόγο Θ'
του Αγίου Πατρός ημών Συμεών του Νέου Θεολόγου
Υάκινθος
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)